Średniowiecze

W zasadzie średniowiecze jako epoka nie zabłysnęła zbytnio nowymi odkryciami w dziedzinie literatury. Książki wciąż pisane były przez skrybów, co zajmowało wiele lat i dawało dostęp do słowa pisanego jedynie nielicznym. Edukację nadal trudno było zdobyć – w tym celu ludzie wyjeżdżali albo zagranicę, albo oddawali dzieci do zakonów, gdzie uczone one były podstaw sztuki czytania i pisania, ale również wiedzy z innych przedmiotów. Literatura średniowieczna opierała się przede wszystkim na ludowych przekazach ustnych, używając do kreowania swoich dzieł wzorców postaciowych – jak na przykład wzorzec rycerza, na którym powstał epos rycerski i wzorzec władcy – obaj oni odznaczali się nadnaturalną siłą i odwagą, obnosili się honorem i ich zachowanie było idealnym wzorcem do naśladowania, również poprzez miłość do ojczyzny. Inną formą szerzoną w średniowieczu, której zapisy się zachowały, był romans – pieśni śpiewane o wyidealizowanych ukochanych i zalotach o nie.